با عرض تبریک میلاد با سعادت یگانه منجی عالم بشریت حضرت صاحب الزمان (عج) به استحضار میرساند:

پایگاه بسیج شهید احمدیان مسجد ولی عصر(عج) با مشارکت شهرداری ناحیه ۵ منطقه ۶ تهران بزرگ اقدام به خلق

طولانی ترین نقاشی با موضوع امام زمان (عج)

به دستان هنرمند عزیزان ۴ تا ۱۶ سال نمود که با استقبال بی نظیر مردم عزیز این رده سنی تا ۷۶ سال ارتقاء یافت.

جهت مشاهده تصاویر این مهم روی لینک زیر کلیک کنید

http://www.sat.blogfars.com

اين ماهواره دقايقی پس از آنکه از مرکز فضايی پلستک پرتاب شد، در آبهای اقيانوس منجد شمالی سقوط کرد.

اين سفينه 90 ميليون پوندی (135 ميليون يورويی) برای مطالعه تاثير تغييرات آب و هوايی بر پوشش يخی قطبهای زمين طراحی شده بود.

دانشمندان گفتند که اين حادثه يک "فاجعه" است و حتی اگر بودجه بيشتری هم فراهم آيد، سالها طول خواهد کشيد تا بتوانند سفينه مشابهی را به چنين ماموريتی ارسال کنند.

فضاپيمای آژانس فضايی اروپا (اسا) روز شنبه، دو دقيقه پس از ساعت هفت بعدازظهر به وقت محلی (چهار و دو دقيقه بعد از ظهر به وقت بريتانيا) از مرکز فضايی پلستک در روسيه پرتاب شد اما به گفته مسئولان فضايی، اين سفينه متلاشی شد و به دريا سقوط کرد.

فولکر ليبيگ، مدير برنامه های مشاهده زمين در اسا گفت اين فاجعه ای برای دانشمندانی بوده است که سالها بر روی اين ماموريت کار می کرده اند.

فضا قلمروی پرمخاطره ای است، هميشه چنين بوده است، هميشه همه چيز به نحو مطلوب پيش نمی رود   پرفسور دانکن وينگهام، سرپرست دانشمندان پروژه کرايو ست

او گفت: "اين اتفاق بسيار اندوهباری برای بسياری از دانشمندان در سراسر اروپا و همچنين برای گروههايی است که در ساخت ماهواره دخيل بوده اند."

آقای فولکر گفت که امکان بازسازی اين ماموريت فضايی وجود دارد اما به بودجه و پشتوانه مالی بستگی دارد.

دولتهای عضو اسا در ماه دسامبر تصميم می گيرند که چه ميزان پول را به ماموريتهای مشاهده زمين اختصاص دهند.

مارک درينک واتر، از گروه دانشمندان پروژه کرايو ست گفت سالها طول خواهد کشيد تا سفر فضايی مشابهی ترتيب داده شود.

او گفت: "من برای گروههای علمی که همه زندگی حرفه ای خود را برای آماده سازی تجربيات آزمايشی به مخاطره می اندازند، شديدا متاسفم."

سقوط در اقيانوس

دانکن وينگهام، دانشمند بريتانيايی از کالج دانشگاهی لندن هفت سال پيش اين ماموريت فضايی را پيشنهاد کرد.

او گفت که هيچ ماهواره ديگری در اروپا يا آمريکا وجود ندارد که بتواند چنين وظيفه ای را انجام دهد.

او در گفتگو با سايت خبری بی بی سی گفت: "فضا، قلمروی پرمخاطره ای است، هميشه چنين بوده است، هميشه همه چيز به نحو مطلوب پيش نمی رود."

"ما فقط بايد فکر کنيم که از امروز به بعد، چه خواهيم کرد."

گمان می رود که کرايو ست در صد کيلومتری سواحل روسيه در منطقه ای از اقيانوس منجمد شمالی که به دريای لينکلن شهرت دارد سقوط کرده است.

دانشمندان بر اين باور هستند که بازيابی قطعاتی از بقايای اين سفينه امکان پذير است و اين قطعات، می تواند اطلاعاتی را درباره خطاهايی که روی داده است فراهم کند.

اين فضاپيما برای تهيه اطلاعاتی درباره وسعت و قطر پوشش يخی زمين طراحی شده بود.

پوشش يخی کره زمين دو نوع يخ قطبی: يخی که زمين را می پوشاند و يخی که روی دريا شناور است پوششهای وسيع يخی در گرينلند و قطب جنوب ده درصد خشکی های زمين را می پوشانند مطالعات و اندازه گيری هايی که از روی سطح زمين يا از طريق هوايی انجام می شود نشان می دهد که يخ گرينلند در حال ذوب شدن است داده هايی که از قطب جنوب به دست آمده، نشان دهنده ذوب يخها در کناره ها و رشد محدود آن در نواحی مرکزی است زيردريايی های هسته ای از دهه پنجاه تاکنون، کاهش قابل ملاحظه ضخامت يخهای شناور در قطب شمال را ثبت کرده اند مشاهدات فضايی، گسترده تر و مبسوط تر هستند اما در مجموع کمبود اطلاعات در اين زمينه وجود دارد

تحقيقات پيشين، از طريق اندازه گيری های ماهواره ای و مطالعات زمينی و زيردريايی، ذوب سريع پوشش يخی را در برخی مناطق، به ويژه در اقيانوس منجمد شمالی نشان می دهد که وسعت يخ تابستانی آن امسال به کمترين ميزان خود رسيد.

اين ماهواره سوار بر يک موشک قاره پيمای بالستيک از نوع اس اس 19 که به همين منظور تغيير کاربری يافته بود، به فضا پرتاب شد.

اين موشک در دوران جنگ سرد برای حمل جنگ افزارهای هسته ای در نظر گرفته می شد اما با انجام تغييرات و اصلاحاتی برای استفاده های صلح آميز آماده شده بود.

دانشمندانی که در اين ماموريت شرکت داشتند در موسسه تحقيقات فضايی اروپا وابسته به اسا در نزديکی شهر رم گرد آمده بودند تا پرتاب فضاپيما را از طريق ارتباط ماهواره ای با روسيه تماشا کنند.

زمانی که موشک در ميان توده ای از دود، از سکوی پرتاب خود جدا شد، اين دانشمندان فرياد شادی سر دادند و دست زدند اما شادمانی آنها چندان به درازا نکشيد.

حدود 90 دقيقه پس از پرتاب، هنگامی که فضاپيما بايد از موشک حامل خود جدا می شد، ماموران ايستگاه کنترل ديگر نتوانستند ماهواره را بيابند و مکان آن را در فضا مشخص کنند.

در زلزله بم بيش از 26 هزار نفر کشته شدند

28 مارس 2005:
در اثر وقوع زلزله ای به بزرگی هشت مميز هفت درجه در مقياس ريشتر در سواحل جزيره نياس واقع در غرب سوماترا در اندونزی حدود 1300 نفر کشته شدند.

22 فوريه 2005:
صدها نفر در اثر وقوع زلزله ای به بزرگی شش مميز چهار درجه در مقياس ريشتر در يک منطقه دورافتاده در نزديکی شهر زرند در استان کرمان ايران جان خود را از دست دادند.

26 دسامبر 2004:
زلزله ای به بزرگی هشت مميز نه درجه در مقياس ريشتر در آب های اقيانوس هند، موسوم به سونامی، به کشته شدن صدها هزار نفر از اهالی کشورهای مختلف آسيا منجر شد.

24 فوريه 2004:
در اثر وقوع زمين لرزه در شهرهای مديترانه ای کشور مراکش، دست کم 500 نفر کشته شدند.

26 دسامبر 2003:
بيش از 26 هزار نفر در اثر وقوع زلزله در شهر تاريخی بم در جنوب ايران کشته شدند.

21مه 2003:
الجزاير شاهد شديدترين زلزله در بيش از دو دهه بود. وقوع زلزله در اين کشور 2000 کشته و بيش از 8000 مجروح بر جای گذاشت.

1 مه 2003:
در اثر زمين لرزه در منطقه جنوب شرق ترکيه، بيش از 160 نفر از جمله 83 کودک در يک خوابگاه کشته شدند.

24 فوريه 2003:
زمين لرزه در منطقه شين جيانگ در غرب چين به کشته شدن بيش از 260 نفر و تخريب حدود 10 هزار خانه منجر شد.

31 اکتبر 2002:
زلزله، تمامی شاگردان يک کلاس درس را در دهکده ای در جنوب ايتاليا به کام مرگ فرستاد. ساختمان مدرسه در اثر زلزله بر سر کودکان فرو ريخت.

26 ژانويه 2001:
زلزله ای به بزرگی هفت مميز نه درجه در مقياس ريشتر بخش اعظم ايالت گوجرات در شمال غرب هند را نابود کرد و 20 هزار کشته برجای گذاشت. در اثر اين زلزله، بيش از يک ميليون نفر بی خانمان شدند. شهرهای بوج و احمدآباد متحمل سنگين ترين خسارات ناشی از اين زلزله شدند.

12 نوامبر 1999:
در اثر وقوع زلزله ای به قدرت هفت مميز دو درجه در مقياس ريشتر در شهر دوچه در شمال غرب ترکيه، حدود 400 نفر جان باختند.

21سپتامبر 1999:
زلزله ای به بزرگی هفت مميز شش درجه در مقياس ريشتر در تايوان رخ داد و حدود 2500 نفر را به کام مرگ فرستاد. تمامی شهرهای اين جزيره در اثر زلزله خسارت ديدند.

17 اوت 1999:
زلزله ای به بزرگی هفت مميز چهار درجه در مقياس ريشتر شهرهای ازميت و استانبول ترکيه را به لرزه درآورد و بيش از 17 هزار کشته بر جای گذاشت.

30 مه 1998:
وقوع يک زلزله شديد در شمال افغانستان به کشته شدن بيش از 4 هزار نفر منجر شد.

مه 1997:
بيش از 1600 نفر در بيرجند واقع در شرق ايران در اثر وقوع زلزله ای به بزرگی هفت مميز يک درجه در مقياس ريشتر کشته شدند.

27 مه 1995:
جزيره دورافتاده ساخالين در روسيه صحنه وقوع يک زلزله شديد به بزرگی هفت مميز پنج درجه در مقياس ريشتر بود که يک هزار و 989 روس در اثر آن کشته شدند.

17 ژانويه 1995:
زلزله در شهر کوبه ژاپن به کشته شدن 6 هزار و 430 نفر منجر شد.

30 سپتامبر سال 1993:
در اثر وقوع زلزله در غرب و جنوب هند، حدود 10 هزار نفر کشته شدند.

21 ژوئن 1991:
در اثر زلزله در استان گيلان در شمال ايران، حدود 40 هزار نفر کشته شدند.

7 دسامبر 1988:
زلزله ای به بزرگی شش مميز نه درجه در مقياس ريشتر مناطق شمال غرب جمهوری ارمنستان را به لرزه درآورد و 25 هزار کشته بر جای گذاشت.

19 سپتامبر 1985:
مکزيکوسيتی، پايتخت مکزيک، شاهد زلزله ای شديدی بود که ساختمان ها را با خاک يکسان کرد و بيش از 10 هزار کشته بر جای گذاشت.

سپتامبر1978:
زمين لرزه طبس در شمال شرق ايران، هزاران کشته بر جای گذاشت.

28 ژوئيه 1976:
در شهر تانگشان چين زلزله ای رخ داد که شهر را به ويرانه ای تبديل کرد و جان دست کم 250 هزار نفر را گرفت.

23 دسامبر 1972:
در شهر ماناگوآ، پايتخت نيکاراگوئه زلزله ای به بزرگی شش مميز پنج درجه در مقياس ريشتر رخ داد و تا 10 هزار نفر را به کام مرگ فرستاد. ساختمان های بلندی که بدون رعايت اصول ايمنی ساخته شده و به راحتی فروريختند، عامل فاجعه ای خوانده شد که آغازگر آن زلزله بود.

31 مه 1970:
وقوع زلزله در رشته کوه های آند در کشور پرو، باعث رانش زمين شد، شهر يونگی را مدفون کرد و 66 هزار را به کام مرگ فرستاد.

26 ژوئيه 1963:
زلزله ای به بزرگی شش مميز نه درجه در مقياس ريشتر شهر اسکوپيه، مرکز مقدونيه را به لرزه درآورد و يک هزار نفر را کشت.

سپتامبر1962:
وقوع زلزله در منطقه بوئين زهرا در نزديکی قزوين در ايران بيش از 20 هزار کشته بر جای گذاشت.

22 مه 1960:
شديدترين زلزله ای که تا کنون در جهان ثبت شده به بزرگی9 مميز 5 درجه در مقياس ريشتر مناطقی از کشور شيلی را ويران کرد.

اول سپتامبر 1923:
وقوع زلزله ای در توکيو به کشته شدن 142 هزار و 800 نفر منجر شد.

18 آوريل 1906:
در سانفرانسيسکو، يک رشته لرزه های شديد به وقوع پيوست که تا يک دقيقه ادامه يافت. در پی وقوع اين زمين لرزه، بين 700 تا 3000 نفر يا در اثر فرو ريختن ساختمان ها و يا بروز حريق کشته شدند.

جستجو برای يافتن تکه پاره های شاتل کلمبيا گسترش يافته است

بستگان يکی از فضانوردان کلمبيا گفته است که خدمه شاتل بيش از يک دقيقه قبل از متلاشی شدن فضاپيما، متوجه شده بودند که سفينه آنها به مشکلاتی جدی برخورده است.

الايزر وولفرمن، پدر ايلان رامون، فضانورد اسرائيلی که از جمله هفت خدمه کلمبيا بود گفت: "خيلی مشکل است، انگار با آنها هستم و سعی می کنم تصور کنم در آن لحظات چه حالی داشته اند."

وی افزود: "گويی هر ثانيه 20 سال طول می کشد."

در همين حال گزارش ها حاکی است که حداقل از 9 سال قبل به آژانس فضانوردی آمريکا، ناسا، اخطار داده شده بود که در صورتی که لايه های محافظ ضدحرارت نصب شده روی بال های شاتل صدمه ببيند، امکان فاجعه در پرواز شاتل وجود خواهد داشت.

گزارش ها حاکی است که حداقل از 9 سال قبل به آژانس فضانوردی آمريکا، ناسا، اخطار داده شده بود که در صورتی که لايه های محافظ ضدحرارت نصب شده روی بال های شاتل صدمه ببيند، امکان فاجعه در پرواز شاتل وجود خواهد داشت

ناسا گفت قصد دارد تصاويری را که توسط يک هليکوپتر نظامی در آسمان تگزاس گرفته شده است مرور کند. اين فيلم احتمالا شامل تصاويری از ورود کلمبيا به جو زمين است.

مقام های ناسا همچنين می خواهند تصاويری را که مردم در کاليفرنيا از شاتل گرفته اند و گفته می شود متلاشی شدن فضاپيما را نشان می دهد بررسی کنند.

گادی، برادر ايلان رامون، گفت مقام های ناسا به او گفته اند که فضانوردان احتمالا بلافاصله پس از متلاشی شدن شاتل جان باخته اند.

وی به يک روزنامه اسرائيلی گفت: "ظاهرا هرگز نخواهيم دانست که آيا آنها عذاب کشيده اند يا نه."

تا اين لحظه و درحالی که تحقيقات ادامه دارد، علت اصلی متلاشی شدن شاتل کلمبيا، لطمه ای است که به هنگام پرتاب شاتل به لايه محافظ بال های آن وارد آمد. اين صدمه ناشی از برخورد قطعه ای بود که از مخزن سوخت جدا شده بود.

پل فيشبک، استاد مهندسی در دانشگاه "کارنگی ملون"، گفت او در سال 1994 درباره اين لايه محافظ ضدحرارت (Tile) به ناسا هشدار داده بود.

به گفته وی آسيب پذيرترين نقاط شاتل بخش تحتانی دو بال در نزديکی بدنه، درست زير محل استقرار خدمه بود.

با اين حال آقای فيشبک تاکيد کرد که هنوز اين موضوع قطعی نيست که فاجعه در اثر برخورد شيئی به بدنه شاتل روی داده باشد.

چند نفر از کارمندان ناسا و فضانوردان سابق که در ماموريت های قبلی شرکت داشته اند گفتند که فضاپيماهای شاتل تقريبا هميشه درحالی به زمين بازمی گردند که لايه ضدحرارت آنها آسيب ديده است

چند نفر از کارمندان ناسا و فضانوردان سابق که در ماموريت های قبلی شرکت داشته اند گفتند که فضاپيماهای شاتل تقريبا هميشه درحالی به زمين بازمی گردند که لايه ضدحرارت آنها آسيب ديده است.

در همين حال ماموران ناسا برای تحقيق درباره سقوط قطعاتی از شاتل کلمبيا در ايالات کاليفرنيا و آريزونا به اين مناطق رفته اند.

مقامات می گويند که مواد کشف شده در اين دو ايالت غربی می تواند قطعاتی از بال شاتل باشد و اين امکان را تقويت می کند که شاتل احتمالا زودتر از آنچه قبلا تصور می رفت به مشکل برخورده بود.

از سوی ديگر منابع خبری اسرائيل گزارش داده اند که بقايای جسد ايلان رامون به کمک آزمايش دی ان ای و سوابق دندانپزشکی شناسايی شده است.

بنابه گزارش ها ناسا بقايای اجساد حداقل سه تن ديگر از خدمه کلمبيا را کشف کرده اما نام آنها را فاش نکرده است.

شاتل قطعه قطعه جمع آوری می شود

ديويد وايتهاس دبير علمی بی بی سی

تيم های جستجو در ايالت تگزاس آمريکا دستگاه ضبط داده های شاتل کلمبيا را پيدا کرده اند که می تواند سرنخ های تعيين کننده ای درباره علت سقوط فضاپيما فراهم کند.

دستگاه ضبط کلمبيا که "او ای اکس" نام دارد داده های کليدی درباره عملکرد شاتل به هنگام بازگشت به زمين را ضبط می کند.

مقام های ناسا می گويند که اين جعبه تقريبا هيچ صدمه ای نديده است. البته ممکن است براثر حرارت آسيب های داخلی ديده باشد. با اين حال وضعيت نوار داده های داخلی اين دستگاه هنوز مشخص نيست.

جعبه سياه شاتل داده هايی را درباره فشار آيروديناميک، حرارت، لرزش و ساير متغيرها ضبط می کند. اين دستگاه برای تجزيه و تحليل به مرکز فضايی جانسون ناسا منتقل شده است.

اگر داده های آن قابل استخراج باشد، محققان حادثه شاتل به منبع مهمی از اطلاعات درباره آخرين لحظات فضاپيما، يعنی داده هايی درباره نيروهای آيروديناميک وارده بر فضاپيما در آخرين لحظات آن که تلاش داشت در مسير خود باقی بماند، دست خواهند يافت.

هفده سال قبل، غواصان دستگاه ضبط مشابهی متعلق به شاتل چلنجر را که در اعماق آب فرورفته بود کشف کردند. محققان با وجود صدمات شديد به جعبه موفق شدند داده های ارزشمندی از نوار آن استخراج کنند.

دستگاه ضبط اطلاعات کلمبيا که به "او ای اکس" معروف است وسيله ای غير از دستگاه های ضبط عملياتی آن است که علاوه بر متن گفتگوی خدمه حاوی داده های اضافی است.

محققان هنوز موفق نشده اند علت متلاشی شدن کلمبيا را کشف کنند و تنها می گويند که گاز فوق العاده داغ پس از نفوذ به زير پوسته محافظتی بال شاتل باعث تجزيه آن و از دست رفتن 7 خدمه شاتل شد.

يکی از محققان ناسا حفره ايجاد شده پس از آزمايش را معاينه می کند

گروهی از محققان که درباره فاجعه سقوط فضاپيمای کلمبيا تحقيق می کند می گويد که علت متلاشی شدن فضاپيما را کشف کرده است.

محققان پس از انجام يک آزمايش شبيه سازی شده گفتند که می توانند ثابت کنند قطعه عايقی از جنس چوب پنبه که در لحظات اوليه پرتاب به بال چپ فضاپيما اصابت کرد در نهايت به نابودی آن منجر شده است.

اسکات هوبارد، عضو هيات تحقيق حادثه کلمبيا، گفت که آزمايش های انجام شده در روز دوشنبه 7 ژوئيه نشان داد که اين "محتمل ترين علت" متلاشی شدن کلمبيا پس از ورود به جو زمين بوده است.

در جريان اين آزمايش، يک قطعه چوب پنبه با سرعت بسيار زياد به سوی بال شبيه سازی شده شاتل پرتاب و باعث ايجاد حفره بزرگی در آن شد.

بال چپ کلمبيا در جريان پرتاب آسيب ديده بود

يک قطعه چوب پنبه به وزن 800 گرم به سوی بال پرتاب شد و حفره ای به قطر 40 سانتيمتر ايجاد کرد.

آقای هوبارد پس از آزمايش در موسسه تحقيقاتی جنوب غربی در سن آنتونيو گفت: "ما آلت قتاله را يافته ايم."

ضربه چنان شديد بود که عدسی يکی از دوربين های نصب شده برای فيلمبرداری از آزمايش از جا در رفت و باعث واکنش حيرت انگيز حدود صد ناظر بر آزمايش شد.

آقای هوبارد همچنين گفت که به اعتقاد او تعمير بال کلمبيا در فضا تقريبا غيرممکن می بود.

وی گفت خسارت وارده به بال شاتل به احتمال زياد سپر محافظتی آن را سوراخ کرده و باعث تجزيه آن شده است.

محققان قبلا اشاره کرده بودند که قطعه عايقی که 82 ثانيه پس از پرتاب شاتل از باک سوختی يکی از راکت های فضاپيما جدا شد و به بال چپ برخورد کرد می تواند علت حادثه بوده باشد.

دانشمندان می گويند شرايط حاکم بر جو در دوران کودکی زمين کاملا از امروز متفاوت بوده است

کارشناسان با انتشار مقاله ای در نشريه "ساينس" می گويند که گاز هيدروژن زمانی از عناصر اصلی تشکيل دهنده اتمسفر بود و جرقه های آسمانی ممکن است باعث کنش و واکنش ميان هيدروژن و ساير عناصر جوی شده و به پيدايش سرمنشاء شيميايی حيات دامن زده باشد.

اين تحقيقات احياگر ايده ای قديمی است که می گويد کنش و واکنش در اتمسفر اوليه زمين ميان هيدروژن و ساير گازهای ساده، که در اثر حرارت صاعقه داغ می شدند، به ايجاد مصالح سازنده ملکول های زيستی منجر شد.

آزمايش ها نشان داده است که امکان وقوع چنين واکنش هايی وجود دارد.

اما دانشمندان از مدت ها قبل بر اين باور بودند که هرچند هيدروژن هميشه در اتمسفر وجود داشته اما مقدار آن بسيار اندک بوده است.

هيدروژن که سبکترين گاز است به راحتی از جو زمين فرار می کند و وارد فضا می شود.

اما به گفته برايان تون (شيميدان) و همکارانش، چند ميليارد سال قبل، شرايط کاملا متفاوتی بر زمين حاکم بود به طوری که هيدروژن پس از فرار از آتشفشان ها در جو زمين به تله می افتاد و تا يک سوم آن را تشکيل می داد.

اگر چنين باشد، امکان پيدايش سالانه هزاران ميليون تن ملکول زيستی ساده در اثر جرقه های آسمانی وجود داشته است.

با کنش و واکنش اين ملکول ها با يکديگر و پيدايش ملکول های پيچيده تر، برخی جنبه های حيات به تدريج آغازيدن گرفت.

بعيد است هرگز دريابيم حيات دقيقا در کجا آغاز شد.

اما تحقيقات تازه اين عقيده را تقويت می کند که حيات از نوعی کنش و واکنش شيميايی اوليه پديد آمد.

دلیل این نوع از کسوف، قرار گرفتن ماه در فاصله خاصی بین زمین و خورشید است که از دیدگاه ناظر زمینی اندازه قرص ماه و خورشید مشاهده شده در آسمان بسیار نزدیک به هم است. طولانی ترین زمان خورشیدگرفتگی کلی مذکور که از روی زمین قابل مشاهده است 42 ثانیه می باشد. 

گفتنی است به خاطر موقعیت استثنایی این گرفت، رصد کنندگان کسوف کلی نمایش بسیار زیبایی از دانه های بیلی را مشاهده خواهند کرد. دانه بیلی، پدیده ای در هنگام کسوف است که درست قبل از شروع کسوف کلی و درست بعد از اتمام آن، دیده می شود و در اثر ناهمواری سطح ماه و وجود کوه ها و دره های سطح آن، هلال بسیار نازک خورشید به صورت رشته ای از دانه های نورانی موسوم به دانه های بیلی در می آید.

بنا برآخرین خبر های رسیده از اقیانوس آرام نقطه رصد کسوف در 109 غربی و 0درجه و 56.2 دقیقه جنوبی خواهد بود و در این نقطه 32 ثانیه گرفت کلی خواهیم داشت.

	ساعت ایران	ساعت جهانی
تماس اول	23:12	19:42
تماس دوم	00:46	21:16
تماس سوم	00:47	21:17
تماس چهارم	2:15	22:45

منبع : سايت سايه

نخستين گرفت خورشيد در سال ۱۳۸۴ ( و البته ۲۰۰۵ ميلادي) گرفتي دوگانه (Hybrid) است که رده کم نظيري از گرفتهاي خورشيدي به حساب مي آيد . گرفت دو گانه يا حلقوي – کامل به گرفتي گفنه مي شود که در آن ساکنان بخشي از نوار گرفت بتوانند گرفت را به طور کامل رصد کنند و ساير افراد آن را به طور حلقوي ببينند. اين نوع گرفت در حالتي به وجود مي آيد که به دليل فاصله ماه تا زمين و خورشيد تا زمين و محل جغرافيايي نوار سايه در گوشه اي از مسير مخروط سايه بررو زمين مي افتد و در گوشه اي ديگر مخروط معکوس که باعث به وجود امدن گرفت حلقوي مي شود.

چگونگي شکل گيري خورشيد گرفتگي دوگانه.

در گرفت ۱۹ فروردين ۱۳۸۴ ، گرفت در ابتداي مسير خود به شکل حلقوي است و در نيمه راه به گرفت کلي تبديل شده و در انتهاي مسير به گرفت حلقوي ختم مي شود و اين در حاليست که ممکن است در برخی از موارد گرفت ، در ابتداي مسير حلقوي و در پايان کامل تمام شود ( مانند گرفت سال ۳ نوامبر ۲۰۱۳ ) و يا برعکس ( مانند گرفت ۲۹ آوريل 2386) .
گرفت امسال در نوار باريکي که از نيمکره جنوبي عبور مي کند قابل مشاهده است . سايه ماه از جنوب شرقي زلاند نو آغاز مي شود و با عبور از اقيانوس آرام ، خود را به پاناما ( محل رصد گروه ايراني ) ، کلمبيا و ونزوئلا مي رساند. البته ساکنان نواحي زلاند نو فاقيانوس آرام و آمريکاس شمالي و جنوبي فرصت ان را دارند تا اين گرفت را به طور جزيي رصد کنند.

مسير گرفت کلي – Fred Spenak

اين گرفت ، ۵۱ امين گرفت خورشيد از ساروس ۱۲۹ است و توانسته است علاقمندان فراواني از سراسر جهان را براي ديدن خود به منطقه آمريکاي جنوبي بکشاند . جايي که زماني قلمرو حکومتهايي بود که خود را فرزندان خورشيد مي دانستند و تمام شوکت و قدرت پادشاهي افسانه اي خود را از لطف پرتو اين ستاره حيات بخش. پس از قرنها نوادگان فرزندان خورشيد بازهم شاهد گرفتي ديگر هستند اما اين بار انها هم مي دانند که در اين پديده بي نظير نشانه اي از خشم خدايان نيست که اوج زيبايي و شکوه است که بر فراز سر آنها به جلوه در مي آيد.
ايرانيان رصد گر کسوف ۱۹ فروردين ۱۳۸۴/.
اما از کشور ما ايران ، نيز گروهي ۳ نفره از منجمان آماتور خود را به نوار سايه رساتنده اند تاشاهد اين پديده بي نظير باشند. بابک امين تفرشي ، روزنامه نگار علمي و ويراستار ارشد ماهنامه نجوم و رصد گر باسابقه گرفتهاي خورشيد که تا پيش از اين ۴ کسوف کامل در ايران ، آفريقا و جنوبگان را تجربه کرده است اين بار نيز خود را به زير سايه ماه بر زمين رسانده تا خود را به عنوان يکي از شکارچيان جدي گرفتهاي خورشيدي ايران معرفي کند. در اين سفر شادي حامدي آزاد، روزنامه نگار علمي و ويراستار ماهنامه نجوم و سياوش صفاريان پور ، مستند ساز علمي و تهيه کننده برنامه آسمان شب وي را همراهي مي کنند.
گروه ايراني هم اينک در کاراکاس پايتخت ونزويلا حضور دارند. انان پس از بازديد از آبشار ۹۳۰ متري آنجل ، بلندترين آبشار روي زمين از آبشارهاي ناحيه کانياما (canaima) بازديد کرده اند . جايي که دهها آبشار ۲۰ تا ۳۰ متري به درون اين درياچه مي ريزند و منظره اي بي نظير را شکل مي دهند. ديدار از اين منطقه بي نظير جبران کم آبي موسمي آبشار آنجل را کرده است . در اين فصل از سال و به دليل خشکساليهاي اخير جريان آب آبشار آنجل بسيار کاهش يافته و به همين دليل مسافران کسوف تنها توانستند از طريق هوايي اين منطقه را بازديد کنند.

آبشارهاي درياچه کانياما

محل گروه رصد گران ايراني در پنونومه در ميانه کشر پاناما خواهد بود . جايي که گروه ايراني به همراهي بيش از ۱۰۰ رصد گر از کشورهاي گوناگون جهان به رصد کسوفي مي پردازند که در سرزمين پسران خورشيد رخ خواهد داد. در اين منطقه از سوي انجمن نجوم پاناما يا APAA کنفرانسي بين المللي در صبح روز گرفت برگزار خواهد شد و سخنراناني از سراسر جهان به ارايه مقالات خود خواهند پرداخت و بابک امين تفرشي نيز در اين کنفرانس از نجوم در ايران خواهد گفت.
در اين رصد گروه ايراني تنها نخواهد بود و دوستان قديمي بار ديگر در کنار هم گردخواهند امد . مايک سيمونز از گروه نجوم رصدخانه مونت ويلسن ، کريستين بوردلي از انجمن نجوم فرانسه و گروه رصد گران ماهناه Sky & Telescope نيز در اين رصد حضور دارند.
گروه ايراني علاوه بر رصد گرفت از جاذبه هاي تاريخي سرزمين اينکاها نيز ديدن خواهند کرد. سايت نجوم با دريافت گزارشهاي جديد تر از سقرا مسافران کسوف شما را در جريان اين سفر نجومي و اخبار گرفت ۱۹ فروردين ۱۳۸۴ قرار خواهد داد.

اخبار منتشر شده حکايت از ان دارد که بخشهای وسيعی از نوار گرفت توانسته اند گرفت بامداد امروز را رصد کنند. اين در حاليست که شرايط جوی در مناطق آمريکاط مرکزی چندان مناسب نبوده است . هنوز از گروه ايرانی و شرايط رصدی آنها اطلاعی در دست نداریم که به محض دريافت خبر شما را در جريان قرار خواهيم داد. تصاوير زير گوشه ای از اين گرفت زيبا را نشان می دهد.
تصاويری از گرفت بامداد امروز

خورشيد گرفته در کوبا

خورشيد گرفته در ونزوئلا

خورشيد گرفته در مکزيک

خورشيد گرفته در مکزيک

از ساعت ۱۸:۴۵ امروز ( جمعه ۱۹ فروردين 1384) به وقت جهاني ، نخستين کسوف سال ۱۳۸۴ و ۲۰۰۵ آغاز خواهد شد . سايه ماه در ابتدا و در شرايطي برروي زمين مي افتد که به دليل اثر انحناي زمين مردمان نواحي از زلاند نو و اقيانوس آرام در مخروط معکوس سايه قرار مي گيرند و در نواري به پهناي ۲۸ کيلومتر شاهد گرفت حلقوي خواهند بود . با ادامه اين گرفت سايه خود را به نواحي مياني اقيانوس آرام نزديک مي کند و لحظه به لحظه قدر گرفت افزايش مي يابد تا به گرفت کامل تبديل مي شود ، طولاني ترين زمان گرفت حدود ساعت ۲۰:۳۵ امشب به وقت جهاني و به مدت ۴۲ ثانيه رخ خواهد داد و پس از آن سايه با گذر از نزديکي جزيره استثنايي گالاپاگوس بار ديگر به شکل حاقوي در خواهد آمد.

امشب گرفتي دوگانه در سرزمين پسران آفتاب رخ خواهد داد.

در مناطق گرفت کامل هيچ خشکي وجود ندارد بنابراين تنها ساکنهان آبهاي آرام جنوبي مي توانند اين گرفت را به طور کامل رصد کنند والبته رصدگران احتمالي که در حين گرفت بر عرشه کشتي هايي باشند که از اين ناحيه مي گذرند. بدين ترتيب سايه خود را به پانامه و کلمبيا مي رساند و با گذر از ونزوئلا زمين را تا ۳ اکتبر ۲۰۰۵ ترک خواهد کرد. در آن تاريخ ساکنان آفريقا ، آسياي جنوبي و اروپا مي توانند گرفتب حلقوي را رصد کنند ، اگرچه براي رصد گرفت کامل بايد تا مارس سال ۲۰۰۶ ميلادي صبر کرد جايي که در همسايگي ما سايه ماه به روي زمين مي افتد و هموطنان ما مي توانند گرفت جزيي با درصد گرفت بالاي ۹۰ درصد را تجربه کنند.
حالت دوگانه اين گرفت باع شده است بسياري از علاقمندان در انتظار رويت پديده هاي بي نظيري باشند. جايي در مرز حلقوي و کامل ممکن است قطر ظاهري ماه و خورشيد کاملا برابر شود و در مدت گرفت تسبيح دانه هاي بيلي نمايان شوند و يا شايد آنگونه که برخي محققان اعلام کرده اند ممکن است بخشهايي از تاج دروني خورشيد در اين هنگام رصد شود.
گروه ايرانيان عازم آمريکاي مرکزي شامل بابک امين تفرشي ( ويراستار ارشد ماهنامه نجوم) ، سياوش صفاريان پور (تهيه کننده آسمان شب ) و شادي حامدي آزادي (ويراستار نجوم)، نيز امروز صبح عازم شهر پنونومه (طول جغرافيايي ۳۶۷/۸۰- و عرض ۵۱۷/۸ درجه شمالي ) شدند تا در کمپ رصدي به ديگر رصدگراني که از کشورهايي چون آلمان، آمريکا، فرانسه، بلژيک ، هلند، نروژ و مکزيک براي رصد اين گرفت خود را به پاناما رسانده اند ، بپيوندند. امروز صبح کنفرانسي از سوي انجمن نجوم پاناما در خصوص نجوم و گرفت ۲۰۰۵ برگزار شد که در طي آن بابک امين تفرشي به معرفي نجوم اماتوري در ايران پرداخت.

ناحيه جنگلهاي انبوه رودخانه چاگرز

آنچه تا کنون باعث نگراني رصدگران است آغاز فصل بارشهاي استوايي در پاناما است. اگرچه شهر پنونومه فاقد ايستگاه سينوپتيک است اما پيشبيني هاي انجام شده براي پاناما سيتي در ۱۰۰ کيلومتري پنونومه نشان از احتمال بالي شرايط ابري و طوفاني در اين ناحيه دارد .
سايت نجوم به محض دريافت اطلاعات کاملتري از مسافران گرفت در سرزمين پسران آفتاب ، از طريق سايت نجوم به انتشار آن خواهد پرداخت.
اما گروه ايراني در ادامه سفر خود و پس از بازديد از مراکز نجومي و طبيعي ونزوئلا وارد کشور پاناما شده اند. نخستين بازديد آنها از آبراه حياتي کانال پاناما بود که يکي از مهمترين و استراتژيک ترين آبراهه هاي جهان به حساب مي آيد . اين گروه پس از بازديد از اين منطقه عازم ملاقات با سرخپوستان و بوميان ساکن در پاناما شدند. اين گروه براي اينکه خود را به دهکده اين سرخپوستان برساند ناچار بود از قايقهايي به نام کانو استفاده کنند . قايقهايي که با فناوري بومي سرخپوستها ساخته مي شو و اکنون صدها سال است که صيادان سرخپوست از آن استفاده مي کنند . اين گروه با کمک اين قايقها در منطقه پارک ملي چاگرز سفر خود را برروي رودخانه چاگرز (Chagres) که مهمترين آبريز کانال پاناما به حساب مي آيد ، ادامه داد تا با گذر از جنگلهاي انبوه استوايي خود را به روستايي که محل زندگي سرخپوستان ايمبرا (Embera) است برساند. اين دهکده يکي از دو دهکده معروف اقوام ايمبرا در پاناما است و به دليل در دسترس بودن بيشتر مورد توجه گردشگران قرار دارد. نحوه زيست اين سرخپوستان نسبت به قرن ۱۶ و زماني که کلمب پا بر سرزمين تازه يافته آمريکا گذاشت ، تفاوت چنداني نيافته است و اعضا قبيله در نخستين سالهاي قرن ۲۱ هنوز به طور بدوي و با هيبتي نيمه برهنه ر اين روستا زندگي مي کنند. گروه ايراني شبي را ميهمان اين قبيله بود و پس از آن خود را براي عزيمت به سايت رصدي آماده کرد. خبرهاي بعدي از گروه و ادامه سفر آنها به محض وصول به اطلاع خواهد رسيد.

يکي از سرخپوستان قبيله ايمبرا

در حاليکه گروهي از ايرانيان سعي دارند با حضور در محل رصد اقدام به تصوير برداري مستقيم اين پديده کنند اما هزاران کيلومتر دورتر از سرزمين پسران خورشيد و در نصف جهان ايران محمد رحيمي و همراهانش خود را آماده مي کنند تا دست به کاري بزرگ بزنند. سايت نجومي پارس اسکاي ، (Parssky.Com) با همکاري دانشگاه داکوتاي جنوبي در ايالات متحده امريکا اقدام به پخش مستقيم اين گرفت خواهد کرد. سايت پارس اسکاي يکي از سايتهاي فعال ايراني در زمينه اخترشناسي است که با مديريت محمد رحيمي اعتبار ويژه اي به وخصوص در زمينه پخش مستقيم رويدادهاي نجومي به دست آورده است و اين بار با همکاري بين المللي اقدام به اين کار نموده است. نجوم با تبريک اين ابتکار جالب به دوستان خود در سايت پارس اسکاي که بازتاب گسترده اي در رسانه هاي داخلي و خارجي (چون سايت BBC) داشته است ، اميدوار است اين برنامه که از امشب و با آغاز گرفت آغاز خواهد شد با موفقيت همراه باشد.
به نقل از سايت www.nojum.ir

عطارد در گذشته يک بار توسط فضاپيماها مورد مطالعه قرار گرفته است

هرچند دمای سطح اين سياره در برخی نقاط به 450 درجه سانتيگراد می رسد، دانشمندان تصور می کنند که در دو قطب آن توده های يخ وجود دارد.

شان سولومون، پژوهشگر اصلی اين پروژه درباره اين سياره اسرارآميز و معماهايی که مايل است اين ماموريت به حل آنها کمک کند می گويد.

ما درباره عطارد چه می دانيم؟ آيا از نقطه نظر ماموريت های اکتشافی از آن غافل بوده ايم؟

بخش اعظم اطلاعات ما درباره عطارد حاصل مطالعات مارينر 10 است. مارينر 10 در سال های 1974 و 1975 سه بار از کنار اين سياره گذشت. اما تنها از کمتر از نيمی از سطح سياره عکس گرفت و درباره ترکيب سطح سياره هيچ اطلاعاتی به دست نداد.

در دو دهه گذشته، علم نجوم به کمک تلسکوپ های زمينی موفق به کشف عناصر ديگری در جو عطارد شد که از جمله آنها سديم، پتاسيم و کلسيم هستند که در سطح عطارد تشکيل شده اند.

تحقيقات نجومی به کمک تلسکوپ های راداری نيز به کشف رسوباتی در مناطق قطبی اين سياره منجر شده است که در طول موج راداری به رنگ های روشن ظاهر می شوند. فرضيه ممتاز در اين زمينه اين است که اينها توده های يخ در عروض جغرافيايی بالا هستند که هميشه از تابش نور خورشيد در امان هستند.

چنين سياره داغی چگونه می تواند دارای توده های يخ باشد؟

دليل اينکه عروض پايين جغرافيايی عطارد اين قدر داغ است اين است که اين سياره خيلی به خورشيد نزديک است.

آقای سولومون اميدوار است اين ماموريت برخی از اسرار عطارد را بگشايد

علت اين که مناطق واقع شده در عروض جغرافيايی بالا می تواند تا اين اندازه سرد شود اين است که نور خورشيد هرگز به اعماق حفره هايی که در اثر برخورد سنگ های آسمانی به وجود آمده اند نمی رسد.

با توجه به اين که جو عطارد خيلی رقيق و نازک است، مناطق واقع شده در عروض جغرافيايی بالا در معرض فضای بيکران که بسيار سرد است قرار دارند. به اين ترتيب عليرغم حرارت بسيار زياد در مناطق استوايی، اين حرارت هرگز به سطوح داخلی حفره های مناطق قطبی نمی رسد.

اگر آب از سطوح داخلی به روی سطح عطارد جاری شود و شهاب سنگی آسمانی به آن برخورد کند، مقداری از اين آب جهش می کند و به کمک قوه جاذبه عطارد در داخل حفره های سرد به تله می افتد و می تواند برای ميلياردها سال آنجا بماند.

هدف اين ماموريت چيست؟

يکی از اهداف آن اين است که ببينيم عطارد از چه موادی تشکيل شده است. می دانيم که عمدتا از جنس آهن است چون چگالی آن خيلی بالاست. آنچه نمی دانيم اين است که اين سياره چگونه در مقايسه با ساير سيارات اين اندازه آهن دارد.

سرنخ های آن را بايد در ترکيبات شيميايی سطح عطارد بيابيم.

'پيام آور تير' قرار است مواد شيميايی تشکيل دهنده پوسته عطارد را از راه دور به کمک حسگرهايش شناسايی و تحليل کند. می خواهيم بخش هايی از سياره را که مارينر 10 هرگز از نزديک نديد مشاهده کنيم.

کشف ميدان مغناطيسی عطارد توسط مارينر 10 که 30 سال قبل انجام شد بسيار غافلگيرکننده بود. ما هنوز نمی دانيم که علت وجود اين ميدان مغناطيسی چيست و از کجا ناشی می شود.

همچنين می خواهيم بدانيم آيا رسوبات قطبی واقعا يخ هستند يا ماده ای ديگر.

ديگر اينکه می خواهيم بدانيم هسته سياره کاملا جامد يا تا حدودی مذاب است. سر در آوردن از اين مساله می تواند به درک علت وجود ميدان مغناطيسی آن کمک کند.

در نهايت اينکه می خواهيم جو عطارد را که شديدا پويا و متغير است بررسی کنيم.

اسپيتزر متوجه کاهش نور منظومه پس از نهان شدن سياره در پس ستاره مادر شد

اين نخستين بار است که "سيارات خارجی"، يعنی سياراتی که در اطراف ستارگانی غير از خورشيد سير می کنند، مستقيما مشاهده می شوند. اين دستاورد جامعه علمی را شديدا به هيجان آورده است.

اين دو سياره "HD 209458b" و "TrES-1" نامگذاری شده اند.

از زمانی که منجمان به وجود نخستين سياره خارجی پی بردند ده سال می گذرد.

از آن زمان تاکنون بيش از 100 سياره کشف شده است. اما وجود آنها تنها به طور غيرمستقيم يعنی از طريق تاثير قوه جاذبه آنها بر ستارگانی که دور آنها می گردند استنباط می شود.

اکنون دو تيم مستقل از منجمان در آمريکا با استفاده از تلسکوپ فضايی اسپيتزر ناسا، تشعشعات فروسرخی را در همان مسيری که دو ستاره نورانی قرار گرفته است رديابی کرده اند. اخترشناسان از قبل نتيجه گيری کرده بودند اين دو ستاره دارای سيارات هستند.

در هر دو مورد، زمانی که سياره به عنوان بخشی از گردش مداری خود، پشت ستاره مرکزی پنهان می شود به ميزان خفيفی از درخشش منظومه کاسته می شود. اين به آن معنی است که اين سيارات خود درخشان هستند و نوری اضافی توليد می کنند که توسط تلسکوپ رديابی شده است.

پی بردن به اين موضوع با يک حيله علمی ممکن شد. دانشمندان ابتدا با استفاده از تسلکوپ اسپيتزر مجموع تشعشعات نور مادون قرمز ستاره و سياره آن را اندازه گرفتند.

سپس زمانی که سياره پشت ستاره قرار گرفت، منجمان بار ديگر نور مادون قرمز برآمده از ستاره را اندازه گيری کردند.

حاصل تفاضل نوری رصد دوم از رصد اول در واقع نوری است که از سياره ساطع می شود.

بی شباهت به زمين

درخشندگی شديد اين سيارات ناشی از نزديکی آنها به ستاره مرکزی است که آنها را داغ می کند به طوری که به گفته پژوهشگران درجه حرارت آنها به هزار درجه سانتيگراد می رسد.

اينها سيارات متورم گازی از نوع مشتری هستند و بعيد است ميزبان موجودات زنده باشند.

اسپيتزر طيف فروسرخ کيهان را کاوش می کند

اما دانشمندان اميدوارند همزمان با بهبود فن آوری در دراز مدت بتوانند نور سياراتی را که به زمين شباهت بيشتری دارند رويت و علائم حيات را در بخش های دورافتاده کهکشان راه شيری کشف کنند.

نتايج اين تحقيقات در مقاله ای در شماره جاری مجله "نيچر" تشريح شده است.

دکتر ديويد شاربونه، از مرکز اخترفيزيک هاروارد-اسميتسونيان در ماساچوست يکی از اعضای تيم های تحقيق و نويسنده اين مقاله گفت: "واقعا معرکه است. از تقريبا ده سال پيش، يعنی زمانی که نخستين سيارات خارجی کشف شدند، در جستجوی چنين نوری بوديم."

تاکنون تقريبا 130 سياره در اطراف ساير ستاره ها کشف شده است.

دکتر الن باس، از موسسه کارنگی در واشنگتن گفت: "سال 1995 مصادف با آغاز عصر کشف سيارات خارجی بود."

"اما 2005 به عنوان سالی که در آن نخستين شواهد قدرتمند رديابی نور سياره ای خارجی به دست آمد، در کتاب های تاريخ و متون درسی ثبت خواهد شد."

"به سختی می توان باور کرد در ده سال گذشته چقدر پيشرفت کرده ايم."

دکتر شاردونه نيز گفت: "هدف ما از مطالعه سياراتی که حول ساير ستاره ها می گردند در واقع اين است که ببينيم آيا منظومه شمسی ما نمونه ای واقعا استثنايی است يا همه گير."

"HD 209458b" که "اوسيريس" لقب گرفته است حول ستاره ای در فاصله 153 سال نوری از زمين در صورت فلکی "اسب بالدار" می گردد. اين سياره هر سه روز و نيم يک بار در مداری به شعاع تقريبا هفت ميليون کيلومتر حول ستاره مادر گردش می کند.

"TrES-1" حتی دورتر است و در فاصله 489 سال نوری از زمين حول ستاره ای در صورت فلکی بربط می گردد. اين سياره هر سه روز يک بار در مداری به شعاع تقريبا شش ميليون کيلومتر دور می زند.

برای مقايسه، فاصله زمين از خورشيد 149 ميليون کليومتر است و هر 365 روز يک بار دور آن می گردد.

وی به خبرنگاران گفت: "طرحهای ساخت سفينه فضايی جديد تکميل شده و کار روی اين پروژه تا سه ماه ديگر آغاز خواهد شد تا اولين سفر تجاری به فضا ظرف دو و نيم سال صورت پذيرد."

وی خاطر نشان کرد که هدفش اين است که سفرهای فضايی را ارزان و امن سازد. آقای برانسون گفت: "ما می خواهيم مسافرت فضايی را تا حد امکان برای مردم سراسر جهان ارزان سازيم."

آقای برانسون که در آغاز سفرهای خطوط هوايی ويرجين آتلانتيک بين لندن و بمبئی وارد هند شده بود، يک لباس ابريشمی سنتی هندی به تن داشت.

اين ثروتمند ۵۴ ساله که در حوزه های مختلف مانند مخابرات، حمل و نقل و ضبط موسيقی کا�